Midzomeravondrit 2019

Ondanks het wat latere tijdstip toch besloten om de midzomeravondrit te gaan rijden. Het was prachtig weer, dus waarom niet. Nog snel even de route in de Garmin gezet en op weg naar de Esso aan de Ceintuurbaan. Ik had nog tijd genoeg, want de starttijd was tussen 18:00 en 19:00 uur. Om vijf minuten over half zeven bij de Esso en wat schetst mijn verbazing, niemand meer aanwezig, behalve Ruud, die zijn BMW zodanig bij de pomp had geplaatst, dat het logisch leek, dat ie dorst had. (de BMW)  Geen TC-er meer te bekennen, dus geen startbewijs: jammer dan. Ook Otto kwam aanrijden, dus gedrieën besloten toch maar aan de rit te beginnen. Aangezien ik de enige was met de route in de Garmin, werd ik min of meer gedwongen om het voortouw te nemen, wat ik overigens niet erg vond.

Via de Doornweg en de dijk door Genne en Holten naar Hasselt om vervolgens via Cellemuiden de veerpont op te rijden. Heetveld werd even aangedaan om vervolgens via St.Jansklooster in Blokzijl te belanden. Daar werden we even belaagd door een enthousiaste scooteraar, die dacht, dat hij de route ook wel kon gaan rijden. De bochten op de dijk tot aan Blankenham zijn bekend, evenals het bijzondere wegdek. Soms had je het gevoel, dat je van de motor werd gekatapulteerd, maar gelukkig hadden we daar allemaal last van.

Via Kuinre terug naar Ossenzijl, waar we op de Lageweg Hans, Jan en Bennie achterop reden. In het Hof van Holland een bakkie troost en daar zagen we onze “Isle of Man” voorzitter, die op het laatste moment (tien voor zeven) was vertrokken vanaf de Esso. Hij gunde zich geen tijd voor een bakkie en sloot zich aan bij ons.

De Friese grens zijn we niet overgestoken, aangezien ik geen grenspost heb gezien. Richting Steenwijk dan maar, waar we voorbij Nijeveen bij “De Nije” een groep motorrijders zagen zitten, die ook zeker bezig waren met dezelfde rit. Via Ruinerwold, Meppel en Rogat kwamen we weer langzaam in de buurt van Zwolle. Jan heeft ons weer op ongelooflijk mooie weggetjes getrakteerd, waarvan velen van ons niet wisten, dat die nog bestonden zo dicht bij huis.

Bij Stroomberg aangekomen bleek de oproep van de voorzitter toch niet goed te zijn over gekomen. Van de 23 deelnemers zagen we maar een klein gedeelte terug bij de twee-wekelijkse clubavond. Gemiste kans, lijkt mij.

Tonny