Duitslandweekeinde 2017

Duitslandweekeinde-deceptie 2017

Vol goede moed en veel zin (heb er al lang naar uitgekeken) beginnen we (Otto en ondergetekende) vrijdagmorgen rond 9.30 uur aan de toertocht naar het Hotel in Duitsland.

Enkele avonden daaraan voorafgaand al de nodige problemen met de Garmin. Routes van 485 km. worden op de Garmin opeens routes van 875 km. Dat gaat het niet worden, moeten wij wel heel erg vroeg van huis. Onze Garmin-goeroe (Arend P.) maar eens gebeld. Die had ook niet direct een oplossing; probeer de sporen maar te laden en te converteren naar route. Zo gezegd en gedaan, voilà het werkt (dacht ik).

Nu heb ik mij (te laat) laten vertellen dat je die route pas aan moet zetten als je op de route bent, niet eerder want dan berekent de Garmin de kortste route naar het hotel. Wij hebben dus niet bij Venlo de snelweg verlaten, maar zijn via Maastricht (mooie tunnel), Luik en nog een paar andere Belgische snelwegplaatsen ongeveer 40 km. voor het hotel de snelweg afgegaan en Duitsland ingereden, kunnen we toch nog 40 km. motorrijden.

Eerst maar eens wat eten in het plaatsje Winterspelt, nadat we 50 km. daarvoor al een rook- en tankpauze hadden ingelast. Na de wat verlate lunch weer verder.  Rijden wij het plaatsje Winterspelt uit, geeft ondergetekende gas en schakelt over, geeft weer gas en prut prut pruttel, u raadt het al; de motor doet het niet meer. Eerst zelf maar eens gekeken; zag al gauw “ dit wordt het niet”.

Vervolgens op zoek naar het telefoonnummer van de ADAC. Niet te bereiken op het gezochte nummer; dit had iets te maken met de netwerkverbinding, dit was een Belgische zendmast, en zodoende was het nummer dat ik wilde bereiken niet in gebruik. Daar sta je dan, wat nu. Dan de ANWB maar; die kon ook niets voor mij betekenen, daar ik alleen pechhulp heb in Nederland. Uiteindelijk toch de ADAC weten te bereiken, na de mededeling dat ik een betalende cliënt was (heb geen lidmaatschapnummer van de ADAC) kon er wel e.e.a. geregeld worden.

Als ik bereid was om € 150,- te betalen, konden ze wel iemand langs laten komen voor “abschleppen”.  Ondertussen was de eigenaar van een nabij gelegen wasstraat in aanbouw, ook de persoon die mij heeft geholpen om de ADAC te bereiken, nog even langs gekomen om te kijken hoe alles ging.

Deze persoon (Peter) zei dat hij een kameraad had die in België (Sankt Vith) een motorzaak runde, hij kon deze wel even bellen of zij mij konden helpen. Dit had als resultaat dat er 15 minuten later een bus kwam aanrijden die de motor heeft afgevoerd, met de mededeling dat ze morgen zouden kijken of ze het probleem konden vinden en oplossen. Gelijk de ADAC weer gebeld: jullie hoeven niet meer te komen (kan ik ook die €150 in de beurs laten zitten).  Peter had ook nog wat personeel aan het werk en een van die jongens was wel bereid om mij na werktijd bij het hotel af te zetten (hulde van een motorrijder in nood). Bij het hotel aangekomen alles vele malen vertellen; ondertussen een aantal intelligente opmerkingen aanhorend, “heb je er wel benzine in” tot aan “wordt het geen tijd voor een nieuwe”. Ik kan jullie vertellen dat de motor volgend jaar de respectabele leeftijd van 30 jaar heeft met een kilometerstand van 225.600 (is net ingereden). Al met al had ik danig de P in dat ik niet meer kon rijden, dat werd de volgende morgen al wat beter toen ik naar buiten keek, regen, regen en nog wat regen. Had ik toch wel een goed excuus om niet te rijden (had geen motor meer).

Om ongeveer 11.30 uur werd ik gebeld door de zaak waar mijn motor stond; ze hadden een aantal zaken nagekeken maar konden niets vinden en dat ik de motor wel een keer kon ophalen en dat ze op zaterdag om 15.00 uur gingen sluiten en op maandag de hele dag gesloten waren. Aangezien ik toch niet op de motor kon rijden heb ik het thuisfront maar gebeld en om het telefoonnummer gevraagd van de verzekering. De verzekering zou contact opnemen met de motorzaak in St. Vith en zou daarna mij nog even terugbellen.

Om 15.00 uur de verzekering maar weer eens gebeld of ze al wat meer wisten, ze moesten nog bellen. Ik heb toen aangegeven dat dat vandaag niet meer zou lukken omdat de motorzaak gesloten was, dan bellen we maandag wel was het antwoord, maak er dan maar dinsdag van want maandag zijn ze gesloten was toen mijn verzoek. Met de excuses voor het ongemak en wat gezeur over reparatie binnen 48 uur en de dagwaarde van het voertuig (als dit in de min is halen wij uw voertuig niet op), wij bellen u dinsdag.

De terugreis, weliswaar een dag eerder ging vlekkeloos. Adrie en Marianne waren door omstandigheden met de auto, die hebben mij voor de deur afgezet (bij dezen nogmaals mijn dank). Maandag had ik nog een vrije dag, heb de motorzaak een mail gestuurd dat ze dinsdag benaderd zouden worden door de verzekering en heb een aanhanger geregeld om de motor op te halen als de verzekering dit niet zou gaan doen. Op dinsdag kwam het verblijdende telefoontje van de verzekering; ze zouden de motor ophalen en de afsleep kosten betalen. Uiterlijk 17 oktober staat hij bij het door mij opgegeven adres. Nu wordt het leuk, de motorzaak heeft van de afsleep- kosten en de diagnosekosten een rekening gemaakt (kan ik al weer € 100 in de beurs laten zitten met dank aan de verzekering). Tot op heden (10 oktober) staat de motor nog steeds in Sankt Vith.

Vriendelijke motorloze groet  Henk de Wit

Duitsland weekeinde deceptie deel 2.

In het vorige stukje tekst had ik vermeld dat de repatriëring van de motor tot uiterlijk 17 november zou duren. Dit mocht helaas niet zo zijn, nog wat heen en weer gebel (telefoon) met verzekering en transport- en bergingsbedrijf zou dat woensdag 18 november worden; laat in de middag.

Om een lang verhaal kort te maken, werd het dus uiteindelijk vrijdag morgen 20 november tussen 09.00 en 09.30 uur. Ze zouden om 08.00 uur vertrekken uit Wierden (waar de brommer al 3 dagen aanwezig was) naar Kraggenburg.

Gelukkig kunnen ze nog niet zo goed klok kijken, daar ze dus al om 10.30 uur aanwezig waren.
Zul je wel denken wat heeft die vent nou te zeuren, dat vroeg ik mij zelf ook af, je hebt de brommert weer terug. Gelukkig stond de brommer wel rechtop en hadden ze hem/haar niet plat op de aanhanger gelegd, wat ik wel prettig vond. Er was tenslotte niets met het uiterlijk van de brommert mis (ziet er nog als nieuw uit voor zijn leeftijd).

Vervolgens hebben Bennie en ik zelf maar de motor van de aanhanger gehaald, daar de chauffeur het eigenlijk wel een riskante onderneming vond. Hij was alleen auto’s gewend. Daar de motor om uiterlijk 09.30 uur zou worden afgeleverd en ik om 09.15 uur bij Bennie was hebben we eerst maar eens koffie gedronken, dat kun je maar vast binnen hebben. We waren er om 10.30 uur dus helemaal klaar voor om te gaan sleutelen.

Tijdens de koffie had ik Bennie al het een en ander verteld van wat er onderweg gebeurd was met de motor, zodoende had Bennie al een vermoeden dat het een brandstof probleem zou zijn, waren we het daar over eens, dat dacht ik namelijk ook.

Bij het begin beginnen om oorzaken te kunnen uitsluiten. Op contact gezet??? Wat nu; niks doet het meer. Was er dus een zekering overleden. Die maar eens vervangen en ja hoor er was weer wat (een beetje) stroom. Eerst maar even een andere accu er in. Die van mij was door herhaaldelijk proberen, al wel aardig, zo niet helemaal leeg. Met een volle accu maar eens proberen te starten met als gevolg er komt geen benzine door het filter.

Bij de eerste inspectie (in Duitsland) bleek het benzinefilter nog wel goed, bij nader inzien toch maar vervangen. Weer een poging om te starten, nog steeds niets.

Dan maar proberen om te starten met het uiteinde van het filter boven een emmertje, en ja hoor er komt benzine uit (het filter). Slang er weer op en starten maar weer, PVD weer niets. Volgende item in de brandstof toevoer was de vacuümpomp. Die er af gehaald en vakkundig doch met beleid uit elkaar gesloopt (moet in omgekeerde volgorde weer in elkaar zonder onderdelen over te houden).

Hier zagen we iets hoopgevends, het membraam dat hier in zit, zag er niet helemaal uit zo als het behoorde, er zat namelijk een scheurtje in.

Vervolgens stormt Bennie weg naar het magazijn, komt triomfantelijk terug, en ja hoor hij heeft nog een setje liggen. Die (Bennie) was vervolgens met een redelijk hoog prutsgehalte (grote vingers en kleine onderdelen) toch in staat het er op de juiste wijze in te monteren. Even hap snap aansluiten, starten en ja hoor, er klonk weer het vertrouwde geluid van een zescilinder. Kortom het doet het weer. (Twee lachende gezichten.)

Op dat moment klonk er ook nog een ander signaal, het geluid van mijn wekker op de telefoon, tijd om naar huis te gaan. Moest nog inpakken voor de herfstvakantie en nog een paar andere bezigheden binnenshuis (bbh) regelen.

Met de mededeling van Bennie, ik ga eerst een boterham eten. Vanmiddag zet ik alles wel weer in elkaar en prettige vakantie (had natuurlijk al verteld dat we even een week met vakantie zouden gaan), hebben we afscheid genomen.

Na deze bovengenoemde vakantie heb ik Bennie gebeld (wederom met een telefoon) om een afspraak te maken om de brommer op te halen.

Alles nog even kort samenvattend, uiteindelijk was dus het membraam van de vacuümpomp de oorzaak dat ik niet heb kunnen rijden tijdens het Duitslandweekeinde. Gaan we in 2018 maar op herhaling.

Als jullie dit lezen is de brommert weer veilig thuis.

Groetjes Henk.

 

 


Vorige pagina: Verslagen 2017
Volgende pagina: Verslagen 2016