Duitslandweekend 2018

Duitsland weekend 2018

Op de laatste dag van het Duitslandweekend, voor mij 5 dagen, is mij gevraagd of ik een stukje wil schrijven over het weekend. Omdat ik slecht nee kan zeggen heb ik ja gezegd. Wellicht is het de volgende keer te overwegen om van te voren iemand te vragen om een stukje te schrijven. Ik moet het nu hebben van mijn geheugen. Dat valt niet altijd mee als je meer dan een maand terug in de tijd moet graven. Mijn fout natuurlijk……

Vooraf hadden we de keus uit 3 of 5 dagen. Aangezien ik nog voldoende vakantiedagen had en ik veeeel te weinig aan rijden toe kom, of de tijd er niet voor neem, heb ik gekozen voor 5 dagen.

Vrijdag 28 september

Ik had zoals elk jaar weer afgesproken om met Harry, Roel en Chel met passagier Karin te rijden. We verzamelden om 8:30 uur bij De Mol. We hebben gekozen voor de “korte” route. Deze was 463 km. Het weer was goed. We begonnen in ieder geval droog. Het eerste deel reden we over de grote wegen en snelwegen Duitsland in. Getankt en koffiegedronken in de buurt van Werl. Bij Arnsberg hebben we de snelweg ingeruild voor de mooiere wegen van Duitsland. Helaas hebben we het niet de hele rit droog gehouden.

Na een tankbeurt in Lauterbach kwamen we rond 17:00 uur aan bij hotel “zur Krone” in Tann im Röhn. Loes, die met het openbaar vervoer kwam, was er al. Ze had het gewonnen van Bert en Jesper. Na de motor geparkeerd en afgeladen te hebben heb ik de kamer opgezocht. Ik deelde de kamer met Peter N. Na een douche heb ik me bij de menigte gevoegd aan de bar. Uiteraard de eerste Weizen besteld.

Nog niet iedereen was gearriveerd. Reinier was nog onderweg. Bij vertrek had hij accu-problemen. Hij zou ook eens niet iets hebben. Hij had zelfs niet lang geleden een nieuwe accu geïnstalleerd. Ach ja, shit happens.

Bij aanvang van het avondmaal hebben we een moment van stilte gehad ter nagedachtenis aan Kees Martin en Gait-Jan Schroten. Kees was een paar dagen voor het weekend overleden. Gait-Jan al wat langer geleden.

De maaltijd was weer goed verzorgd. Soep vooraf en een buffet met veel vlees. Het nagerecht was kwark met rode saus. Na het eten hebben we nog een aantal Weizen genuttigd in de eetzaal. Daarna de welverdiende nachtrust. Gelukkig is Peter geen luidruchtige slaper.

Zaterdag 29 september.

We hadden afgesproken om rond 8 uur te ontbijten. Het ontbijt was goed verzorgd. Ruime keus uit van alles en nog wat.

Dit keer hebben we de lange route van 287 km. gekozen. Gelukkig was het de hele dag droog en hebben we lekker kunnen rijden. De route ging weer over mooie glooiende wegen. Ik heb genoten.

In Duitsland is het altijd vrij lastig om een gelegenheid te vinden waar je rond de middag iets kunt eten. Uiteindelijk hebben we bij toeval iets gevonden. We stonden bij een REWE supermark in Bischofsheim an der Rhön waar we dachten iets te kunnen scoren. Dat viel tegen. We dachten buiten een soort terrasje te zien. Toen we hadden geparkeerd bleek het een tentje te zijn met buitenplanten en aanverwante

rommel. Verder zoeken dus. Toch was dat niet nodig, omdat de blik van Tonny, die even bij ons was aangesloten, op een kioskje viel waar iets van Döner en Pizza op stond. Het zag er niet al te jofel uit, maar we zijn er toch maar even heen gereden. Het bleek een soort kleine snackbar, meer een kioskje waar je friet, pizza, broodjes en dergelijke kon krijgen. Je kon er buiten zitten. Er stonden twee tafeltjes met een paar stoelen.

De porties waren erg groot, zo bleek. Ik had een pizza besteld met champignons. Die champignons zag je niet door de laag kaas die eroverheen lag. De pizza was wel lekker maar erg machtig.

Daarna hebben we onze route, iets zwaarder, weer vervolgd. We zijn nog even gestopt bij de Wasserkuppe, een vliegveld met mooi uitzicht over het dal. Rond 17:30 uur waren we weer terug bij het hotel in Tann im Röhn. Weer even douchen en aan de Weizen.

Inmiddels was ook Carla aangekomen. Zij had vrijdag andere verplichtingen en is een dag later aangereden.

Reinier heeft de rit niet kunnen afmaken doordat de accuproblemen terugkwamen.

We hebben ook deze avond weer heerlijk gegeten. Soepje, buffet en een nagerechtje. Ik heb niet heel veel gegeten omdat de pizza nog in de weg zat. Ook deze avond zijn we weer even blijven hangen in de eetzaal. Aan de bar konden we niet zitten, om wat te drinken.

Zondag 30 september

Deze ochtend weer hetzelfde ritueel alleen met dat verschil dat de personen die zich voor 3 dagen hadden ingeschreven richting huis gingen. Loes en de gestrande Reinier gingen met de trein terug naar Zwolle. Reinier ging met de taxi naar het station, Loes werd door Bert gebracht(??). De overigen, waartoe ik ook behoorde, gingen een dagje naar een ander hotel in Lauda.

Harry en Chel met passagier Karin gingen richting huis. Petje af voor Karin die zoveel kilometers bij pa achterop heeft doorgebracht. Roel en ik gingen richting Lauda.

Wij hebben ons aangesloten bij Geuje en Arend. Arend voorop en de rest erachteraan. De route richting Lauda was 289 km. Het zou de hele dag droog blijven. Wat een geluk. Na een aantal uurtjes over de mooie glooiende wegen gereden te hebben, was het tijd om iets te eten.

In Großheubach vonden we rond een uur of één een geschikte locatie. Italiaans restaurant Ristorante da Massimo.Dat was een goede keus want er kwamen later nog een paar bekenden binnen. De tortellini was geweldig. De maag was weer goed gevuld. Het is maar goed dat we op de motor niet kunnen eten anders was ik met nog meer overgewicht thuis gekomen.

Na een tankbeurt in Walldürn rond 14:45 uur kwamen we na weer een mooie route rond 17:00 uur aan in Lauda bij Gasthaus Ratskeller. Eigenlijk is dit hotel op zondag gesloten. Speciaal voor ons waren ze open. Na de motoren geparkeerd te hebben, hebben we nog even op het “terras” gezeten en een blikje bier opengetrokken. Toch wel fijn dat sommigen onder ons wat bagageruimte over hebben om wat bier mee te nemen.

Ik mocht de kamer weer met Peter Nelis delen. Allebei de helft. Na te hebben gedoucht, zijn we weer naar beneden gegaan. We hebben nog even buiten gezeten. Toen kwam het bericht bij ons dat in een andere groep Jan tegen Jan was aangereden. Kan ook andersom geweest zijn. Zoals jullie in het vorige clubblad hebben kunnen lezen in het stukje van Lieuwe, is alles toch redelijk goed afgelopen. Het betekende wel dat we met 4 personen minder in het hotel zaten. Naast de twee Jannen over wie ik het net had, waren ook Kees en Henry niet in het hotel. Zij reden samen met de Jannen en zijn via het ziekenhuis terug gegaan naar het Hotel in Tann im Röhn.

Het eten in het hotel was reuze, ….. groot en lekker. Er was keus uit schnitzel, rumpsteak en cordon bleu. De schnitzels pasten niet op het bord, zo groot. De cordon bleu was eigenlijk een dubbele schnitzel met vulling. De rumpsteak was ook goed aan de maat. Een maaltijd op zich. Van de patatten en de groente heb ik daarom maar niet veel genomen.

Na het eten hebben we nog met z’n allen uitgebuikt in de eetzaal onder het genot van een biertje. Daarna genoten van de welverdiende nachtrust.

Maandag 1 oktober

Ik heb goed geslapen en het ontbijt was weer goed. De eigenaresse moest nog even naar de bakker om nog wat extra broodjes te halen.

De route van 295 km. zou ons weer terugbrengen naar Tann im Röhn. Helaas begon het vlak na vertrek lichtjes te regenen. Ach ja, ook dat hoort erbij. De route was weer erg mooi vandaag. Rond 12:30 uur hebben we getankt in Ebelsbach. Kort daarna hebben we aangelegd bij Bäckerei Jung in Köningsberg in Bayern. We hebben daar geluncht. Twee broodjes, 3 plakken kaas en 3 plakken ham. Daarbij een kop koffie. Dat alles voor maar € 2,40. Daar kun je niks van zeggen.

Daarna de mooie route weer vervolgd. Rond 15:45 uur weer getankt en daarna weer goed aangekomen bij hotel Zur Krone in Tann im Röhn.

Kees en Henry waren nog onderweg om de Jannen naar het station te brengen. Daarvoor konden ze de auto van de hoteleigenaar lenen. Goed geregeld! In de wetenschap dat beide Jannen nooit met de trein reizen waren wij benieuwd hoe de reis zou verlopen. Nadat Kees en Henry terug in het hotel waren hebben we nog even samen gezeten. Daarna konden we eten. Ook dat was weer perfect geregeld.

Tijdens de nazit van het eten kwam het bericht dat de Jannen overgestapt waren in de verkeerde trein. Dit was een ICE trein in plaats van een gewone. Of ze hebben moeten bijbetalen weet ik niet. Ze waren in ieder geval wel eerder thuis.

Dinsdag 2 oktober

We hebben rond 8:00 uur ontbeten. Daarna hebben we de boel bij elkaar gepakt en opgeladen. De reis zou 484 km. bedragen. Voor mij kwam er nog iets bij, omdat ik niet naar Zwolle ging, maar naar Vleuten. Dat is ongeveer 90 km. verder. Arm zitvlak.

Ook deze dag zat het weer niet echt mee. Voor het overgrote deel was het nat. Rond de middag hebben we ergens een worst met frites gegeten. Zo heeft Arend toch zijn befaamde currywurst gehad. In Warstein hebben we rond 15:15 uur getankt. 30 km later reden we de snelweg op bij Freienohl.

Via de A46, A44, A1 en de B54 de N35 Nederland binnen gereden bij Glanerbrug. Bij knooppunt Azelo heb ik de groep verlaten op weg naar Vleuten. Om 18:20 uur voor de laatste keer bij Wilp getankt. Dat kwam mij wel goed uit. Ik kon daar mijn zitvlak nog even wat rust geven. Rond 19:15 uur was ik thuis. Zo was ik mooi op tijd thuis om Lisanne om 21:00 uur van de atletiektraining op te halen.

Ik heb dit weekend erg genoten. Het was weer erg gezellig. Jammer dat het niet alle 5 dagen droog is gebleven. Helaas is het weekend niet helemaal vlekkeloos verlopen (Reinier, Jan en Jan). Maar ja, dat kan nu eenmaal gebeuren. Gelukkig is het allemaal relatief goed afgelopen.

Graag wil ik de uitzetters Jan en Kees bedanken voor de mooie routes en een goed georganiseerd weekend.

Martin

Voor de foto's van het Duitslandweekend. Hier klikken....

 

 

 

 

 

 

 

 

 





Vorige pagina: Adverteerderstoertocht 2018
Volgende pagina: Supertoer 2018