Duitslandweekend 2015

Vrijdag, 18 september

Met een klein groepje vertrokken vanaf de Argos aan de Heinoseweg. De reis liep voorspoedig en met de nodige stops kwamen we in de buurt van Alsfeld een groene ST1100 tegen, die met zijn alarmlichten aan stilstond. Wat bleek, Gerrit had bij de laatste tankstop toch de verkeerde tankslang gepakt. Een Honda kan veel, maar op dergelijke goedkope brandstof blijft ook een Honda niet lopen. De ANWB werd gebeld en die presteerde het om de Honda weer pratende te krijgen. Inmiddels waren alle overige MC leden in het hotel gearriveerd en om 20 minuten over negen kwamen uiteindelijkGerrit en Jan de eetzaal binnen, waar ze hartelijk werden ontvangen door de overige 48 deelnemers. Een bijnaam werd al snel gevonden, waarbij het woordje "diesel" in ieder geval niet in ontbrak

Zondag 20 september

Ongeveer 35 deelnemers vertrokken richting Zwolle. Het weer was prachtig, dus weer een ideale dag om motor te rijden. De rest reed in drie groepjes de uitgezette rit. Jammer genoeg was er iemand, die probeerde om met de motor de berm om te ploegen, wat ook wonderbaarlijk goed lukte. Afgezien van een egoprobleem en een zere voet liep dit gelukkig goed af.

Duitsland weekend 2015. (door Huub)

Toen ik in het voorjaar Jolanda en mij inschreef voor het Duitsland weekend dacht ik nog bij mezelf dat ik de Garmin nog van nieuwe kaarten moest voorzien. De tijd vliegt voorbij want 3 dagen voor vertrek dacht ik er weer aan. Gauw maar achter het pc-tje gaan zitten. Garmin aangekoppeld en het programma opgestart. De pc vond windows 10 downloaden belangrijker, kwam er zo doorheen. Een kwartier en enige krachttermen later was het downloaden klaar. Verder met de Garmin, kreeg gelijk de melding dat er te weinig geheugen was. Ik had de keuze Spanje-Portugal, naïef als ik ben dacht ik dat deze landen dan niet gedownload werden maar?? Goed geraden deze 2 landen werden alleen binnen gehaald, ik zag het al aan de tijdlijn van 10 min. Van alles geprobeerd maar er was niks mee te beginnen. Omdat het kort dag was voor vertrek en ik de muis al door mijn eigen windows naar buiten wou gooien, restte mij nog een laatste strohalm, en dat was Mister Magic Arend Garmin. Na de schuimvlokken uit mijn mondhoeken verwijderd te hebben, Arend gebeld. Op mijn vraag of het Duitsland weekend naar Spanje ging, zei Arend serieus, "nee Huub we gaan echt naar Duitsland." Na het verhaal uitgelegd te hebben zei Arend de magische woorden waar ik op gehoopt had. "Ik kom naar je toe."

Het onwillige Garminnetje was niet bereid te functioneren zo als het hoort. Na 2 à 3 uur van alles proberen heeft Arend toen het kaart-materiaal maar om de routes geplakt, kon ik toch de routes voor het weekend rijden. Tegen half12 stapte Arend weer op zijn fietsje en zette koers richting Westenholte. Arend je bent een top kerel, altijd bereidt de mensen voort te helpen. Dank je

De dag van vertrek naar De Mol gereden daar stond Carla C. al te wachten. Gedrieën de route gereden, met natuurlijk een lekker bakkie en een chocolade broodje onderweg. Later een stukje gegeten ,rösti, dit lag mij toch zwaar op de maag. Toen we uitgegeten waren kwam de groep van Kees B eraan nog even gezellig geteut en toen de mooie route vervolgd. Jolanda,s motor vindt de Duitse benzine niet zo lekker met een luide knal (back fire) vloog het huis van de luchtklep eraf. Er weer aan geschroefd en strak aangedraaid. Om 17.00 uur kwamen wij aan bij het hotel, en konden een welverdiend biertje drinken. Voor Gerrit van de Weg duurde de dag wat langer. Na het tanken begon zijn motor wit te roken, onze Gerrit had diesel getankt. Dat werd wachten op de ADAC, de tank werd afgetapt net als de carburateurs. Gelukkig geen schade aan de motor en Gerrit Diesel kon met Jan H hun weg vervolgen. Wij zaten al te eten toen hun arriveerden. Gerrit Diesel zijn humeur had er niet onder geleden hij had weer praat voor tien.

Na een mooie dag, een gezellige avond, met gloeiende konen naar ons bedje. Zaterdag kwamen Geert en Astrid ons groepje versterken, Geert als voorrijder. Rond koffie tijd een leuk tentje gevonden, als er weer clubleden langs kwamen schoven ze bij ons aan. Op een gegeven moment kwam Arend eraan en bleef wachten op zijn volgelingen, de net afgelegde weg lag vol met los split maar dit deerde onze Garmin held ook al niet. Toen alle schaapjes verzameld waren kwamen zij ook een bakkie doen. Voor de lunch was er weinig te vinden. Geert stopte op een gegeven moment, trok de koffer open en deelde musli repen uit. Het leek op zangzaad, maar stilde de trek. Door een wegomleiding kwamen wij door Altenberg, hier waren genoeg eettentjes. We waren bijtijds bij het hotel terug en konden elkaars sterke verhalen weer aanhoren onder het genot van een potje bier. Zondag was voor de meesten de dag om weer huiswaarts te gaan. Wij gingen met 6 motoren op pad en het weertje was net als de afgelopen dagen perfect. Harry S was de voorrijder. We tuften over mooie wegen en op een gegeven moment over een mooie weg door het bos. De meesten van ons zagen een tegemoet komende motorrijder seinen,  dat we kalm aan moesten doen. Het sein werd door Harry anders opgevat, hij dacht wat een aorigge kerl. Het eerste verkeersbord gaf aan dat je max. 70 km mocht rijden (alleen voor motorrijders) Aldra kwam het bord van 50 km. Wij gingen al wat van het gas af maar onze kloekke voorrijder reed gewoon door en had pas in de gaten dat het foute boel was, toen hij gesommeerd werd te stoppen bij een nest agenten. De heren hadden een lasergun en daar kun je maar 1 voertuig mee meten ,wij dus heel onschuldig 50 m verderop gestopt. Op deze afstand was het nog heel goed te zien dat het Harry in het geheel niet zinde. Even later kwam hij met een heel zunig bekkie op ons afgestapt. Hebben jullie nog wat contanten voor mij, dat kloten pinapparaat doet het niet midden in de bos #$*^&,.Lola zal wel zeggen, ik maar werken en jij maar bekeuringen krijgen. Het geld bij elkaar gelapt en onze gebroken voorrijder sjokte met afhangende schouders weer richting polizei. Het was wel een beetje kinderachtig van de polizei, we reden maar 43 km te hard. Wij waren met zes rijders en waren het unaniem eens dat we de 145 Euries met ons zesjes zouden betalen. Als de voorrijder altijd de klos is wil er niemand meer vooraan rijden. Als ik voorop moet rijden wordt het niet het Duitsland weekend maar het Duitsland kwartaal. Ik verdwaal nog in de douche, dus dat wordt um niet. Toen onze tourleider zich weer bij ons voegde na zijn donatie aan de Duitse justitie voldaan te hebben en wij zeiden wat ons voorstel was, kwam er weer kleur op zijn wangen en kon er na een bedankt weer een grijns af. Qua tempo had onze voorrijder niet ingeleverd het gashendel bleef niet in de stationaire stand. Zo mag ik het zien, karakter tonen. Voor we de snelweg op draaiden nog een hapje gegeten, alvast afscheid genomen en doorgereden naar het mooie Zwolle. Het was ook gezellig, dat er clubleden waren met de auto. Tuurlijk is het een motorclub maar mensen die al 20-30 jaar lid zijn en om wat voor reden dan ook niet met de motor kunnen (willen) komen moeten toch ook van het mooiste weekend van het jaar kunnen genieten. Misschien moeten we de clubnaam aanpassen van MC Zwolle eo (en omstreken) in MC Zwolle ea (en auto's). Zoals alle jaren waren het mooie routes, het hotel was netjes en het was prachtig motorweer. Uitzetters .......(de rest weten jullie wel).

Belofte maakt schuld.

8 mei als ik het me goed herinner reden we de museumrit. Jan F. had mij gevraagd of ik hier over een stukje wilde schrijven en wie durft ons Jan wat te weigeren? Beloofd dus maar voor de volgende maand, voor de 12de had ik geen tijd meer. Toen het clubblad kwam zag ik dat Rien Hup al een prachtig compleet verslag had gemaakt van onze prachtige tour en het museum van Teus Burggraaff, welke niet alleen een schitterende vent is maar ook een schitterend motormuseum heeft. Echt een aanrader, alleen op afspraak en door de weeks geopend.. Nu kon ik gaan doubleren maar dat voegde er niets meer aan toe. Jan F. de situatie uitgelegd en beloofd dat ik een verslag zou maken van het Duitsland weekend. Toch wil ik jullie een leuke lieve ervaring op de heenreis niet onthouden.

Rond tien uur s' morgens waren we in Wijk bij Duurstede. De voorrijder vond het nog te vroeg voor de koffie niet wetende dat er daarna in geen velden of wegen een koffietentje te vinden was. In Jaarsveld stonden Kees en Jan te overleggen hoe of wat. O, zei kees daar loopt een vrouwtje, ik zal eens vragen of zij wat weet. Na zijn weelderige haarbos in model gestreken hebbende stuurde hij zijn Guzzi de dijk af. Het kan weleens verkeren dat als Kees aan de praat komt hij zo een stiefkwartiertje weg is. Maar nee, alras kwam Kees de dijk weer op rijden, een grijns van oor tot oor. Die mevrouw nodigt ons uit om bij haar koffie te drinken koffie drinken, leuk he? Nou, wij vonden allemaal dat dit een hartstikke leuke spontane en lieve reactie was van deze mevrouw. Waar maak je dat nog mee in deze tijd dat men zomaar een groep wild vreemde kerels op de koffie nodigt.

Dankbaar maakten wij gebruik van haar uitnodiging en hebben heel gezellig koffie gedronken bij haar. Ons Jan wou liever thee, nou dat kon. Er werd een 5 liter blik met theezakje voor Jan op de kop gezet en allerlei soortjes thee lagen op tafel. Zoek maar uit zei ze, uiteraard had ik meer belangstelling voor de koekjes. Na een kleine bijdrage zijn we een half uur later tevreden verder gereden. Namens de groep hebben we haar nog een boeket gestuurd. Later hebben we het nog vaak over deze leuke ervaring gesproken, het heeft ons allen geraakt en denken met een warm hart hier nog aan terug. Het verdere verloop van deze dag heeft Rien in het meiblad al beschreven.

Alle foto's

Huub

 

 

 

 

 

 


Vorige pagina: Verslagen 2015
Volgende pagina: Verslagen 2014