Kampeerweekend

 

Het kampeerweekend in Luxemburg is weer voorbij. Prachtige blauwe luchten en soms iets te warm, maar wat een mooie wegen.  De heenreis verliep voorspoedig voor Geert en Tonny, maar door een klein foutje, Geert en Tonny hadden beiden een nieuwe Garmin, misten we het eerste harde punt. (Voor diegene, die op basecampcursus zijn geweest). De Garmin corrigeerde dit netjes en stuurde ons zo snel mogelijk naar Diekirch. Gevolg: We konden in ieder geval zeggen, dat we als eersten op de plaats van bestemming waren.

Na enige verfrissende drankjes op een terras in Diekirch arriveerden de andere deelnemers. De wachtrij bij de receptie was een beginnende irritatie, die gelukkig gelijk kon worden weggespoeld.Dus tegen het eind van de middag was de groep van 12 personen compleet. Bert en Loes met de camper, Peter met de tent en de overigen, Geuje, Arend, Kees, Geert, Wim, Berry, Carla, Jesper en ondergetekende. De mobil homes werden ingericht en de bedden verdeeld. Peter richtte zijn tent in en was de enige, die geen korte broek had meegenomen, wat wel een vereiste was, want het weer liet toe, dat zo'n kledingstuk gedragen kon worden. De weersvoorspellingen waren van dien aard, dat het zelfs voor de doorgewinterde motorrijder wel eens iets te warm zou kunnen worden. De volgende morgen (vrijdag), na eieren met spek, was Peter de enige die niet meereed maar zijn culturele belangstelling laafde in de locale musea. Bij een bezoek aan een kerk kwam hij ten val. Gelukkig viel het mee. De overige deelnemers aan het kampeerweekend reden de uitgezette route, wat eigenlijk een rondje Luxemburg was. De wegen zijn voortreffelijk onderhouden. Het is een lust om er te rijden, niet in het minst vanwege de goedkope benzine. Anders dan de eerste dag werd de route nu zonder problemen verreden. Luxemburg is een prachtig land!

De volgende dag (zaterdag) vertrok Peter weer naar Nederland evenals Carla, die “verplichtingen” had met haar pumps op het strand van Scheveningen. Beiden werden enthousiast uitgezwaaid. Op het moment van vertrek voor de zaterdagroute bleek dat enkelen het niet “aandurfden" om te gaan rijden. Dit keer niet vanwege de regen of de kou, maar omdat het gewoon lekker warm was. Een stralend blauwe lucht en temperaturen, die de 30 graden dik zouden overschrijden. Zij prefereerden een rustig dagje op een terras in Diekirch boven een toertocht in de hitte. Arend, Jesper, Geert, Berry, Wim en ondergetekende reden de uitgezette route wel en het viel eigenlijk best mee. De rit voerde vanuit Luxemburg naar Duitsland en vandaar met een grote boog om Trier heen om uiteindelijk weer in Luxemburg uit te komen. Eigenlijk hoefde je maar één stap over de grens te zetten om te merken dat de wegen in der Heimat een stuk slechter waren. Talloos waren de borden met Strassenschäden. Maar ondanks de vele wegopbrekingen - de wegen behoeven nu eenmaal onderhoud -  was het een heerlijke rit. Bijzonder was het als je op een rustig weggetje in the middle of nowhere voor een mobiel rood verkeerslicht moest stoppen terwijl er geen verkeer te bespeuren was. Thuis gekomen op de camping waren de niet-rijders in een licht benevelde toestand vanwege de genuttigde biertjes op het terras. Diegenen die wel gereden hadden, wierpen zich bij terugkeer op de camping met gepaste spoed op de koelkast voor een of meer biertjes. Dat ging er in als Gods woord in een ouderling. Het avondeten vond - evenals de twee vorige dagen - plaats in een van de restaurants in Diekirch. Bij terugkeer was er steeds een gezellige nazit voor één van de mobil homes met alcoholica, met versnaperingen, met serieuze gesprekken afgewisseld met slap geouwehoer en met muziek van ondergetekende.

Zondagochtend was er na het ontbijt een grote bedrijvigheid in verband met het naderende vertrek naar huis. De mobil homes bevonden zich alle drie bij inspectie in niet-uitgewoonde staat: de borgsom kregen wij terug. De rit naar huis voerde ons naar Noord Luxemburg waar ergens een smal weggetje was met ontzettend veel haarspeldbochten achter elkaar, voor kenners Kyffhäuser in het klein. Vervolgens ging de rit afwisselend door België en Duitsland. Uiteindelijk kwamen we bij Jülich op de autosnelweg en ging het in gezwinde spoed richting Zwolle. Al met al waren het vier fantastische en hartstikke gezellige dagen waar ondergetekende in ieder geval met plezier op terugkijkt.

Één van de gelukkigen. Voor een kleine indruk, hier alvast wat foto's


Vorige pagina: Verslagen 2017
Volgende pagina: Verslagen 2016