Lange Toertocht 2015

De eerste lange toertocht is door Jan F weer uitgezet.

Op Stille Zaterdag ronken 8 motoren om 08:30 de Carpool plaats af. Vorig jaar dacht ik dat het aan de weersvoorspelling lag dat er zo weinig deelnemers waren, maar deze dag was niet of nauwelijks regen voorspeld. Wel was het ’s ochtends nog koud, maar daar kun je je op kleden. Waar ligt het toch aan dat er zo weinig mensen van deze mooie route genieten. Zou het dan toch het tijdstip zijn of moeten de eieren worden gekookt en verstopt om de dag erna weer te gaan zoeken.

In ieder geval niet voor Peter de R, Cor E, Roelof T, Chel H, Bennie van L, Jan van L, Jan F en ondergetekende.

In drie groepjes vertrokken we richting de snelweg. Roelof, Chel en Bennie waren de IJsselbrug al snel over terwijl beide Jannen en ik op gepaste afstand volgden. Cor en Peter vertrokken als laatsten en reden in hun eigen tempo. Ik ben hen niet meer tegen gekomen.

Over de A50 snelden we richting Heteren. Ik was/ben jaloers op degenen die handvatverwarming dan wel handkappen hebben. Mijn winterhandschoenen houden veel kou tegen maar op de snelweg met slechts een temperatuur van 3 graden en een snelheid van 120 km/uur lijkt het op afzien. Na zo’n 50 minuten maakte het afzien plaats voor de beloning. Hier begon het mooie gedeelte van de route. In de verte zagen we Roelof met kornuiten rijden. Via Valburg en Slijk-Ewijk reden we naar de Waaldijk. Aan de andere kant van de rivier viel mij oog op een hele spitse kerktoren. Welk plaatsje zou dat zijn. Hoog boven de omgeving torende de spits uit. Net opgezocht het bleek Druten te zijn. Na IJzerdoorn bogen we naar het noorden af en weer de A15 kruisten om boven Tiel langs richting Buren te rijden. Daar pikten we de dijk langs de Linge op. Een mooie kleine rivier met een kronkeldijk. Dwars door De Zandkuil vervolgende we onze route. Tsjaa zo heet nu eenmaal het dorpje dat boven Geldermalsen aan de Linge ligt. Weer werd er een snelweg gekruist, ditmaal de A2 bij Beesd. Tijd voor een kopje koffie ook al om onze handen er aan op te warmen. We waren inmiddels al zo’n 2 uur onderweg. Daar werd ook de Garmin van Jan van Lenthe gereset, zodat ook hij de route weer zag. Na het tweede kopje koffie weer de motoren gestart en om de hoek de motoren weer volgegooid, zodat we de route van 394 kilometer konden uitrijden. Via de veerweg en inmiddels een brug de Linge overgestoken en vervolgens aan de zuidkant onze dijkenroute voortgezet. Bij Leerdam weer boven de Linge uit gekomen.

Tenslotte nemen we in Gorinchem, tevens ons verste punt vanaf Zwolle, afscheid van de Linge om vervolgens tussen Vuren en het water van de Waal de Waaldijk te volgen. Hier namen we de pont, waar al 3 leden van MC Zwolle stonden te wachten. Aan de andere kant lag Brakel, het land van Maas en Waal. Vlak daarna staken we ook de Maas over, zodat we via Noord Brabant weer richting het oosten reden. Een dorpje verderop kwamen we weer een pond tegen en weer de 3 MC Zwolle leden. Ditmaal gaven we ze een pond voorsprong vanwege sanitaire stop. Even later rijden we langs de zuivelfabriek van het familiebedrijf Den Eelder in Well. Daar komt dus mijn yoghurt vandaan. Na Ammerzoden en Hedel steken we weer het water over en aan de noordkant van Den Bosch over de Empelsedijk rijden we restaurant De lachende vis voorbij. Maar goed ook want bij de volgende eetgelegenheid zien we de kopploeg net afstappen. Met z’n zessen laten we de lunch goed smaken. Bij de lunch weet Jan F mij weer te strikken om het stukje over de 1e lange toertocht voor het blad te schrijven. Na de lunch neemt Jan F de rol van voorrijder van de kopploeg op zich.

Via kronkelwegen onderlangs de Maas reden we verder oostwaarts. Na Ravenstein en Keent rijden we paar honderd meter over het enige enigszins verharde zandpad van de route en laat dit nou net in Grave zijn. Weet niet wanneer Grave gaat graven en dit van de route gaat verharden. Als we weer de Maas oversteken merken we dat we in de buurt van Nijmegen komen. In Balgoij wapperen de NEC vlaggen, de ploeg die het volgend jaar weer opneemt tegen PEC Zwolle in de eredivisie, nadat ze de avond daarvoor promotie hebben afgedwongen. Na nog een kleine slinger om Wijchen heen rijden we bij Beuningen weer de snelweg op. Eerst haakt Chel bij afslag Epe af. En vervolgens verlaat ik bij Heerde/Wapenveld de snelweg om nog even bij mijn ouderlijk huis de motor met de Karcher af te spuiten. De meeste modder van de dijkentoertocht van vorige week was er wel af, maar het hardnekkigste zat er nog op. Over dijkentoertocht gesproken. Deze 1e lange toertocht was een dijkentoertocht pur sang.

Wederom heeft Jan F een hele mooie route weten uit te zetten.

Vorig jaar stond deze omgeving al helemaal in bloei, maar dit jaar helemaal niets. De bediening waar we koffie dronken wist te melden dat dat waarschijnlijk de perenbloesem dan was. Ik denk dat vorig jaar maart veel warmer was en dit jaar te koud was. Goed nieuws dus voor al degenen die niet zaterdag niet de route hebben gereden, wacht nog even paar weken en rij dan deze zeer mooie tocht.

 

Peter N

 


Vorige pagina: Verslagen 2015
Volgende pagina: Verslagen 2014