Picknickrit

Datum: 21 augustus 2016

Deelnemers: Wiebe, Jan, Chel + Karin, Reijer, Werner, Adrie en Wim (verslag)

Lengte: ca. 200 kilometers

Gaan of niet gaan; that is the question. Als ik rond 9 uur op buienradar kijk zou het rond 10 uur boven Zwolle behoorlijk te keer gaan: regen en onweer. Zal ik rijden of thuis blijven? Twee overwegingen brengen mij er toe de motor toch uit de garage te halen: 1) ook buienradar heeft het wel eens mis maar nog belangrijker, 2) je kunt Rens  en Geert toch niet laten zitten met alles wat zij aan drank en lekkere hapjes hebben ingeslagen en waarmee zij in Kootwijk klaar staan.

Kort na tienen in de Nieuwe Bierton aangekomen hoor ik iemand – ik dacht dat het Werner was - zeggen dat het op dat moment boven Zwolle hard zou moeten regenen volgens buienradar maar het blijft de hele ochtend nagenoeg droog. Tegen half elf vertrekken we voor de picknicktocht over de Veluwe. Van het groepje waarmee ik meestal rij, is er niemand. En al rij ik op een Honda, de twee Goldwingbikers vragen mij niet om met hun mee te rijden. Ben ik te min, om de legendarische Armand te parafraseren, met mijn Deauville? Ik vind gelukkig  “onderdak” bij het sportieve rijdersgroepje van Wiebe en consorten en dat is mij – achteraf - prima bevallen.

Bij Oldebroek begint het even hard te regenen maar het houdt ook snel weer op.

Gedekte tafel in het bos

Rond het middaguur bereiken we de picknickplaats in Kootwijk. Rens en Geert hebben een tafel gereserveerd op kleine afstand van de parkeerplaats achter een heuveltje met jeneverbesstruiken en onder fraai gevormde dennenbomen. De tafel is van allerlei lekkers voorzien. Omdat op meer deelnemers gerekend was, is er meer dan voldoende. Wij doen ons er meer dan te goed aan. Met een goed gevulde maag verlaten we de picknickplaats, Rens en Geert met de troep achterlatend. Bij vertrek merkt Chel op dat er wel opvallend veel tissues liggen, die volgens hem niet alleen gebruikt zijn om de neus te snuiten. Rens en Geert zullen het echter kunnen bevestigen: de picknick heeft er niet onder geleden, alles heeft ons dekselsgoed gesmaakt.

Naar huis

Bij de herstart van de rit trekken de meesten hun regenpak aan omdat het iets begint te miezeren maar tot aan het eindpunt valt er praktisch geen regen. Mijn regenpak is aan de binnenkant natter geworden dan aan de buitenkant. Via Otterloo en Hoenderloo bereiken we Eerbeek waar we voor een overweg moeten wachten voor een passerende stoomtrein. Op het station is het een drukte van jewelste. We vervolgen onze route in noordelijke richting en kachelen grofweg gezegd tussen A-50 en IJssel. Als  we rond 15.30 uur bij de Nieuwe Bierton aankomen, wil Angela, de serveerster van dienst, de tent net sluiten omdat er geen bezoekers zijn. Het is in haar te prijzen dat ze voor ons meteen koffie zet en andere drankjes serveert.

Het is voor mij de eerste keer dat ik met het sportieve groepje van Wiebe meegereden heb. Hun coulante houding heb ik zeer gewaardeerd. Met een rondje in de Nieuwe Bierton breng ik dat tot uitdrukking.

Al met al is het een mooie rit geweest. Diegenen die vanwege het weer thuis gebleven zijn, hebben zich vergist. Hulde aan Kees voor de inschrijving, Rens en Geert voor de voortreffelijke picknick en Ron voor de fraai uitgestippelde route.

Wim


Vorige pagina: Verslagen
Volgende pagina: Verslagen 2015