Snertrit 2018

Het is zaterdagmorgen 3 november en ik zie, dat alle auto's in de straat nagenoeg wit zijn. Conclusie: Het heeft de afgelopen nacht dus gevroren en als ik mijn auto wil gebruiken zal ik moeten krabben. Vanmiddag staat de snertrit op het programma en ik heb nog een paar uur, voordat ik de motor ga starten. Dat zal geen probleem geven, want 14 dagen geleden heb ik nog gereden. Ik vertrouw het toch niet en zet de motor even in het contact. Er gaat geen enkel lampje branden en de motor maakt geen enkel geluid bij het indrukken van de startknop. Heb ik nu een probleem?

Gelukkig heb ik nog even, dus de "snel" lader aangesloten.  Na een uur laden lukt het om de motor weer te starten en nu maar hopen, dat de accu niet de geest heeft gegeven. Dat valt gelukkig mee, want de motor start alsof er niets aan de hand is en om kwart voor 1 rij ik naar Het Anker.

Ik ben dan niet de allerlaatste, ik geloof nummer 28 op de lijst van Geert.

Ik vraag me dan ook af of men niet iets te vroeg gestart is, want volgens mij is het rond 1 uur, als ik me meld bij Geert. Sterker nog, er waren al motorrijders terug bij Het Anker. Die waren wel erg vroeg van start gegaan.

Dat het een koude dag is, blijkt wel duidelijk, want zowel een BMW als een Honda weigeren even om aan te slaan. John moet noodgedwongen de dealer opzoeken om zijn accu te laten vervangen. Voor Wim is het ook even moeilijk om op gang te komen.

Even later gaan we dan van start en via de oude IJsselbrug, waar we enthousiast worden uitgezwaaid door Tineke, richting Kampen om daarna via het Kampereiland en de NOP naar de kop van Overijssel te toeren. We worden nog even verrast door een ons onbekende motorrijder op een BMW K1200, die onze groep komt versterken, maar die zijn we al snel weer kwijt.

Via de Leeuwte komen we uiteindelijk aan in Blokzijl, waar we ons de koffie, chocomelk en appelgebak goed laten smaken en waar we ons kunnen verwarmen in de zon op het terras aan de haven.  Ook Jakob, ons 88-jarig ere-lid, geniet zichtbaar achterop bij Jan, maar vindt wel, dat het koud is.

Daarna via Nederland richting Steenwijk naar Meppel en Staphorst. De intercity probeert de groep te scheiden, maar dat lukt niet. Richting Dalfsen en via de Blauwe Bogen brug weer richting Zwolle. Daar staat de snert met roggebrood en spek al klaar. En die smaakt prima.

Met dank aan Het Anker en het personeel voor de heerlijke snert en natuurlijk ook aan de uitzetters. Een mooie afsluiting van het toerseizoen.

Crosstourer.

Onderweg heb ik wat foto's geschoten. HIER kun je ze bekijken.


Vorige pagina: Supertoer 2018
Volgende pagina: Verslagen 2017