Tweedaagse 2013

Gered door een BMW Reparatie Setje

Zaterdag 8 en zondag 9 juni was het weer zover. De Tweedaagse voor de tweede keer in onze motorclublidmaatschap carrière. Vorig jaar zo goed bevallen dat we ook dit jaar weer mee gingen. Niet meer kamperen met een tweedaagse maar lekker in een hotel. Dit jaar gaan we naar het Jossatal met overnachting in het Landgasthof hotel Jossatal in Breitenbach/Oberjossa.   Het vertrek was dit jaar vanaf de carpoolplaats in Heino, ja echt waar hebben ze daar ook. Om half 9 zou het vertrek plaats vinden. Ik had nog de verwachting dat we zouden worden uitgezwaaid door de TC maar dat was een misverstand, jammer hoor. Huub en ik reden met Geuje en Arend. Werner,  Lydia, John en Truus waren ook op de carpoolplaats en dat was het. Drie clubleden waren al een dag eerder vertrokken. Nou ja eigenlijk 2, Wim en Rien. Nummer 3 misschien lid in wording, genaamd Berry. ( doen Berry, we kunnen er wel een jonge Adonis bij hebben bij de club) Henk zou wat later vertrekken. Reinier en Hans hadden op het laatst nog besloten mee te gaan maar vertrokken ook later.

De eerste ca 200km van de 460km waren over de snelweg. Op de A1 in de Duitsland waren ze aan de weg bezig, hier was het drukker. Daarna dacht ik dat mijn motor wat zwabberig was omdat het asfalt wat spoorvorming had. Toen we van rijbaan wisselde zwabberde die nog meer. Begon toen te denken dat er iets niet klopte. Ging toen even een beetje zig zaggen met me motor, dat zwabberde echt erg. Toen viel het spreekwoordelijke kwartje bij mij, "ik heb een lekke band".  Sh*t Voor het eerst in mijn motor rijdend leven! Daarna beging een echte "vrouwen aktie"... Arend reed voorop daarachter ik. Als ik op de vluchtstrook stop (andere optie was er niet) mist Arend mij misschien pas kilometers later. Dus wat doe ik, ik geef gas en ga Arend inhalen. Dat was ff heftig, m'n motor zwabbert echt alle kanten op. Maar ik kom naast Arend met enig zins verhoogde hartslag dat dan wel. Durf niet plots mijn gas los te laten om naar mijn achterband te wijzen. Dus doe een poging met mijn rechterbeen. Maar Arend ziet gelijk al mijn platte achterband. Hij gaat naar de vluchtstrook en ik zwabber er achteraan. Huub en Geuje ons volgend. Ik sta een beetje dom naar me achterband te wijzen en zeg dat tie lek is. Maar dat hadden ze aldoor.  Ik ga maar zoveel mogelijk aan de kant. Sorry ben een vrouw! De mannen staan met z'n drieën naar mijn achterband te kijken om het gat te zoeken. Ja hoor snel gevonden met nog de afdruk van een nagel/spijker of zoiets. Er zit niets meer in. Ja, en nu dan. Maar daar is mijn SUPERMAN genaamd Geuje. Hij heeft een banden reparatiesetje bij zich. Ja dat had Huub dan net weer niet bij zich. Ja, wel ca 10 jaren meegenomen  bij alle andere gereedschappen en onderdelen, een koffer vol. Maar toen maar weggegooid  want die lijm zal na10 jaar vast niet meer plakken. Nooit meer een nieuw setje aangeschaft, want ach in 10jaar nooit nodig gehad!! Nu dus wel. Maar Geuje rijdt BMW en daar kan niets aan kapot dan alleen misschien de banden. En onze Geuje rijdt al levenslang dus weet wat hij nodig heeft. Geuje en Arend zitten op hun knieën bij mijn Moto Guzzi. Bijna een mooi moment ware het niet dat ik een lekke band heb en we op de vluchtstrook staan met razende auto's vlak langs ons heen. Huub kan vanwege zijn nieuwe knie niet meer op zijn knieën zitten, dus doen Arend en Geuje het werk. Maar dan kan Geuje het toch niet laten. Op het repartiesetje staat een BMW merkje. Dus vraagt Geuje of hij daar wel mijn band van mijn Guzzi mee mag repareren... Tja wat kan ik zeggen... Ik stotter dan ook... "Heel graag lieve Geuje, BMW is toch super" Gelukkig hij wil het setje voor mijn motor gebruiken. Arend en Geuje gaan aan de slag. Hoe en wat het werkt, sorry heb echt wel opgelet maar het zag er allemaal indrukwekkend uit. Ondertussen was Henk ook gestopt toen hij ons zag staan. Kon hij mooi het zware werk doen om met harde hand er een of andere plug in te slaan. Nadat het gat gevuld, geplakt, gemaakt is moet er met een paar  co2 patronen de band weer een beetje op druk worden gebracht. Dat lukte ook weer prima. Willen jullie de echte technische kant van dit alles weten en hoe het  echt moet, kunnen jullie bij Geuje en Arend terecht. Na ca 20 minuten konden weer verder. Maar eerst even een tankstation zoeken om de band op de juiste luchtdruk  te vullen om echt goed te kunnen rijden. We gaan van de snelweg af  Arend en de Zumo hebben er gauw een gevonden. Dat werd ook nog even worstelen want dat lucht apparaat past niet helemaal perfect op mijn ventiel. Maaruiteindelijk is het gelukt en kunnen we weer verder. Het schijnt dat je prima verder kunt rijden na zo'n reparatie. En inderdaad ik rij er nog steeds mee!!

We hebben daarna nog heerlijk de hele route gereden. Het was weer een mooie route. Wat is het toch fijn rijden in Duitsland. Beter dan in ons Nederland met al die drempels en 60km wegen. We kwamen ca 17.30u als laatste aan bij het hotel. Het "leder" bier smaakte ons weer prima. Heb mijn helden verwend met nootjes en worstje bij het bier. De avond was weer gezellig, het eten was redelijk. Kon slechter maar ook zeker beter. Maar ach de stemming was goed. Er werd voor ons besloten dat we het niet te laat zouden maken. De bar sloot om ca 22.30u. Dus met nog een laatste consumptie op het terras gaan zitten. En ach we zijn ook geen 30 meer en zijn we rond 23u  ons mandje in gerold.   Na een lekker ontbijt was het rond half 10 weer tijd om naar huis te gaan. Uitgezwaaid door Wim, Berry en Rien want zij bleven nog een dag langer. Tja er is wel eens gevraagd door een lid of van de Tweedaagse geen Driedaagse gemaakt kon worden....zo zie je maar,  je kan er zelfs een Vierdaagse van maken!! Na weer een heerlijke rit deze keer zonder problemen, kwamen we rond 18u weer gezond en wel thuis.

UITZETTERS BEDANKT...!!  Maar deze keer,  bovenal  Geuje bedankt!!!! (en Arend en Henk)

Een Guzzi (met klein BMW onderdeel)

groet, Jolanda van der S


Vorige pagina: Verslagen 2013
Volgende pagina: Verslagen 2012