Voorjaarstopertocht 2018

Na alweer een jaar niet op de brommer te hebben gezeten, was het er zondag 8 april wel weer eens tijd voor. Het weer was geen excuus om niet te gaan rijden. Dus Huub zaterdag alvast de brommers er klaar voor gemaakt, banden op spanning en afgetankt. Even een appje naar Kees B. gedaan of we bij zijn groepje mochten aansluiten; was geen probleem. Altijd fijn om gewoon lekker te volgen.

Wekkertje zaterdagavond maar gezet om niet te laat te zijn. Zondagmorgen half 9 bedje uit, broodje eten, motorkleding aan…pfff wat een gemartel op de vroege zondagmorgen…haha. Met de Twingo naar de garage en op de brommers gestapt. Gelukkig; kreeg me pootje nog met gemak over de brommer. Tja loop toch ook al tegen de vijftig en al weer een jaar geleden. Maar voel toch wel weer lekker, zo’n stoere Guzzi onder m’n kont.

Bij Urbana aangekomen waren de eerste motoren er al weer klaar voor. Eerst maar eens even een praatje met deze en gene en brommers kieken. Sommige leden hadden een nieuwe brommer aangeschaft. Zo ook Geuje, net penningmeester en gelijk een nieuwe, verdacht hoor. Zo ging ook de ronde deze morgen dat Frankie uut Heino met wat anders zal komen. Spannend hoor, wij kennen Frank alleen op een Guzzi. En eigenlijk ook al een tijd niet meer op een motor gezien. Dus waar zal hij mee aankomen. Maar we hoefden gelukkig niet lang in spanning te blijven. Frank kwam aanrijden op een….(trommel geroffel)….splinternieuwe ROYAL ENFIELD HIMALAYA …. Wat een gaaf machientje… Echt wat voor Frank. Na de nodige bewondering werd het tijd om ons eens in te schrijven en een bak koffie te nemen.

Binnen gekomen stonden de nodige motorrijders al in de rij. We wilden eerst een bakkie nemen maar begrepen dat je bij de inschrijving een muntje krijgt voor de koffie. Dus eerst maar in de rij (we blijven Nederlanders). Maar natuurlijk niet voordat ik eerst even geknuffeld heb met ons oudste clublid. Kees B. is ondertussen ook binnen gearriveerd en aan de koffie. De twee Jantjes (v D. en K.) rijden ook met Kees mee en Frankie met de Enfield sluit zich ook bij ons aan. Dus gaan we op stap met een gezellig groepje. Ik heb er ondertussen echt zin in gekregen. Mijn motorhartje is weer gaan kloppen deze morgen.

De route is mooi en het weertje is perfect. Tempo is perfect en ik voel me weer (bijna) een stoere motorchick. We raken onze voorrijder nog even kwijt ter hoogte van Zwartsluis. We zaten niet meer op de route omdat Kees het pontje niet wilde nemen. Maar na overleg met de anderen zijn we er uitgekomen waar we heen moesten om de route weer op te pikken en ja daar stond Kees ook op ons te wachten. Dus de route weer vervolgd. Ik rij achter Frank met zijn nieuwe Enfield, Wat kan die toch lekker gooien en smijten met dat fietsje. Ik geniet weer met volle teugen.

Ter hoogte van de Weerribben is het tijd voor een bakkie met natuurlijk wat lekkers erbij. Met dat motorrijden verbrand je veel calorieën hoor. En begon ondertussen al een beetje mijn kontje (nou ja tje..?) te voelen. (Tja te weinig motorzitkilometers zal het zijn.) Dus blij om even lekker op terras te zitten in het zonnetje. Dat is genieten.

Koffie op, weer een beetje bij gekletst; tijd om verder te gaan. Frank heeft nog een druk programma deze dag en gaat zijn eigen weg. Weet eigenlijk niet waar we allemaal langs of doorheen gereden hebben. Maar weet wel dat Nederland mooi is. Weer langs vele mooie plekjes gereden.

Ter hoogte van een zandverstuiving tijd voor een volgende stop. Gelukkig want begin nu toch echt mijn achterwerk te voelen, (voel me ook niet meer zo’n stoere motorchick) zal de leeftijd zijn. En heb ook wel zin in een hapje eten. Een lekkere uitsmijter spek/kaas gaat er goed in. De combinatie van motorrijden en terras zitten is perfect. Maar goed we moeten nog zo’n 90 kilometer. Ik begrijp dat we dus de lange route doen. Had van mij gerust de korte mogen wezen. Ja ik weet het, zo’n 7/8 jaar geleden hoorde je mij niet klagen over kilometers. Maar tijden veranderen. Ben van stoere motorchick veranderd in een…ja in een wat…?

Dus maar weer op de motor gekropen en verder. De eerste 40/50 kilometers gaan wel weer. Maar die laatste 40/50 pfffff ben er eigenlijk wel klaar mee. Ik worstel mij er door, door te denken aan het terras bij Urbana…. !!!  Ik heb het overleefd hoor. Het was een super gezellige dag. De route was zeer mooi. Ik heb er ook echt van genoten. Motorrijden is nog steeds leuk. Dus jullie zullen mij echt nog wel weer eens zien op mijn brommer. Maar wanneer; dat beloof ik niet. Ik ga kostbaar om met mijn enige vrije dag in de week, de zondag. Maar deze zondag was weer zeer goed besteed. Uiteraard ook nog even op het terras bij Urbana gezeten met een Radler. En weer op tijd thuis om de Motorrace te kijken.

Kees bedankt dat we mochten volgen en voor je gezelschap met Jan en Jan. Frank nog heel veel plezier met de Enfield maar dat zal zeker lukken. Uitzetter/toercommissie ook weer bedankt voor jullie inzet voor de club.

Tot een volgende keer,   Groetjes, Jolanda


Vorige pagina: Foto's en Video's
Volgende pagina: Klassiekerrit 2018