Motorclub Zwolle » Harz, een bijzonder weerzien.

Harz, een bijzonder weerzien.

Van 15 t/m 18 augustus 2017 was ik met Tonny en nog drie andere motorrijders in de Harz, een fantastisch gebied voor motorrijders, die eens wat anders willen dan dijkweggetjes. Tonny is ter plekke goed bekend en heeft ons mooie routes in het National Park Harz laten rijden en mooie plekjes laten zien. Daartoe behoorde o.a. de weg met zo’n 35 bochten (of waren het er meer?) bij Kyffhausen en het monumentale stadje Stolberg met het kasteel waar Juliana, de moeder van Willem van Oranje,  geboren is.  Ook de langste hangbrug ter wereld (458 m. lang op een hoogte van 100 m.) en onlangs in gebruik genomen, is in mijn geheugen gegrift. En wat te denken van een oude stoomlocomotief die zwarte rookpluimen uitpuffend zich langzaam door het landschap voortbeweegt.

Ook voor de inwendige mens heeft Tonny in de Harz zo zijn adresjes. Hij stopte o.a. bij Kukki, een eettentje langs de weg, waar erwtensoep en gerookte forel werden verkocht. Ik heb de laatste maanden niet zo’n lekkere volle erwtensoep gegeten. Een dikke 1300 kilometers zijn in vier dagen onder onze wielen vergleden. We vonden een gastvrij en goed onderdak in een hotel in Braunlage met een overdekte stalling voor onze motoren.

Kampeerweekend in De Harz in 1987

Uit het archief van de MC Zwolle e.o. wist ik dat de motorclub in mei 1987 een kampeerweekend had doorgebracht in de buurt van Braunlage. Het weekend was voorbereid door Geuje van der L en Roel W. Frank D heeft hiervan destijds een verslag gemaakt voor het clubblad.  De motor van Roel was volgens Frank “electrisch knap ziek”. Roel kwam daardoor pas tegen de avond op de camping aan. Het stadje Braunlage werd in het verslag omschreven als een onsympathieke plaats vanwege de vele “Verboden voor motorfietsen”.  Zelf heb ik daar 30 jaar later weinig van gemerkt.

De camping in 1987

In het archief zaten ook drie foto’s: van de camping, van een monument ter herinnering aan een op de vlucht doodgeschoten Oost-Duitser en van een grenspaal & uitkijkpost. Frank D zegt daarvan n zijn verslag het volgende: We stoppen op een parkeerplaats met goed zicht op de Oost-Duitse grens. Een paar meter van het pad staan grenspalen. Dan 100 meter  gras met struiken, dan een dubbel gaas hek, gevolgt (!) door een strook geharkt zand. Dat voor de voetstappen.

Dan nog overal kijktorens en een kilometer verder weer versperringen. Een westerse grenscontroleur geeft wat inlichtingen. “Overal mijnen zeker”?  “Niks hoor, ’s winters licht (!) hier drie meter sneeuw, die dingen zouden toch maar ploffen”. “En nou houden ze ons zeker goed in de gaten?”. “Nee, die lui zitten jullie motoren te bekijken. Zo iets kennen ze niet”.

Anno 2017 is daarvan in het landschap weinig of niets meer te zien. Met Tonny brengen we een bezoek aan een uitkijkpost waar alles nog ingericht is zoals het eenmaal was. Je hebt er nu een prachtig uitzicht. Maar het verhaal van de beheerder bezorgt je koude rillingen. Het is nu onvoorstelbaar dat er dwars door het land een scheidslijn liep tussen Oost en West. De val van de Muur in 1989 betekende een einde aan die situatie. Hier en daar vind je informatieborden die je op de toestand van voor Die Wende attenderen.

Op de vlucht neergeschoten

Zoals boven vermeld, in het archief van MC Zwolle zitten twee foto’s, die herinneren aan de tijd van het IJzeren Gordijn. Wie de foto’s destijds in het kampeerweekend van 1987 gemaakt heeft, staat er niet bij. Ik heb kopieën van de foto’s bij me. Tonny ontdekt al snel dat de foto’s gemaakt zijn op een parkeerplaats bij Hohengeiss, niet ver van Braunlage. Op de ene foto staan een grenspaal en een uitkijkpost, op de andere een steen die herinnert aan Helmut Kleinert. Hij was 23 jaar en probeerde in 1963 de grens over te steken. Door machinepistolen werd hij op zijn vlucht naar het vrije Westen doodgeschoten. Het geeft ons een in en in triest gevoel. Helmut probeerde de vrijheid te bereiken en moest dat met de dood bekopen. Wij staan met zijn vijven bij het monument en zijn even stil. We proberen ons voor de geest te halen wat hier ruim 50 jaar geleden gebeurd is. We horen ondertussen het ruisen van de wind en geluiden van vogels, af en toe overstemd door lawaai van voorbijrijdende auto’s.

Het monument, zoals dat in 1987 werd gefotografeerd.

Fotograaf: onbekend

Na het bezoek aan dit monument trappen we – toch enigszins stil van binnen – de motoren weer aan en vervolgen onze weg, de vrijheid tegemoet, die voor ons zo gewoon voelt. Wie had kunnen bedenken, dat één foto in het archief van de MC Zwolle 30 jaar later nog zoveel indruk zou maken…….

Wim H

Aan het kampeerweekend in Braunlage in 1987 namen de volgende personen deel:

Roel, Rita, Henk, Wilma, Henk, Lia, Chris, Marian, Adrie, Carla, Rinus, Maaike, Frans, Kurt, Joke, Kasper, Geuje, Klaas, Herna, Tjerk, Ellen, Jan, Lex, Yvon, Henk, Patrick, Jan, Kees, Ron, Plien, Ben, Willem, Hennie en Frank